• Oğlum, salma xayğunı da yığlamaxnı, da ança da bazıp barma toyğa ya fərəhlikkə, zera köp türlü alnımızğa ölüm bar da köp türlü porcank.
  • Oğlum, yaman sağış da yürəkkə çıxkan eski duşmandır, da tözümlük fundumentidir xartlarnınq da beklikidir dinninq.
  • , ayttım xuluma baylama stolpka. Ançax dağın köp aytmaxtan sonqra1 söz aytır edim, da xulum xamçılar edi.
  • Албанский псалтырь
  • [Псалом] 2 Sağmos ekinxi, Cuhutta bu 2-si 1 sanalır.
  • Псалом второй, у евреев эти два считаются одним.



  • страница19/24
    Дата15.05.2017
    Размер3.59 Mb.

    Письменное наследие Кавказских албан том 1


    1   ...   16   17   18   19   20   21   22   23   24

    Uslu Xiqarnınq sözü, esi, axılı

    (История мудрого Хикара)
    (отредактированные и измененные позже места выделены)

    Aytkanı da ögütü ki, ögütləngəylər adam oğlanları, da ata oğluna ögüt bergəy, da esinə alğaylar.

    Eski Törə da xanlar vaxtına Senekarim atlı xan bar edi Ninove kermənninq da Asoresdannınq. Men, Xiqar uslu, 60 yaşına boldum, xatun aldım, oğul-xız bolmadı manqa. Bardım Tenqrim alnına da köp türlü xurban ettim, xaytıp çöktüm allarına da ayttım:

    Ey, menim Eyələrim da Tenqrilərim! (1-ininq atı Pilşim edi, 2-inçisininq atı Šilim edi, üçünçüsününq atı Šahmil edi). Buyurunquz da manqa er oğul berinqiz ki, oşta Xiqar tirilə ölmiyir, ne aytkaylar adam oğlanları ki, Xiqar uslu cardar öldi, da oğul bolmadı ki, anı kömgəy edi da malın menqərgəy edi. Oğul bolğıy edi da kündə 10 xantar altın tas etkiy edi, bolmas edi menim malımnı tügətməgə. Oğul bolğıy edi ki, 2 xolu bilə üstümə toprax salğay edi, tek manqa 1 oğul jişadağ bolğıy edi! Ol sahat manqa avaz boldu Tenqrilərimdən da ayttılar:

    Xiqar, buyurğandır ki, sanqa oğul bolğay. Sen xardaşınqnınq oğlun al sanqa oğul, saxlağaysen da östürgəysen anı sendən sonqra seninq ornuna. Ki işittim men bu avaznı Tenqrilərimdən, aldım men xardaşım oğlun 1 yaşına, kiydirdim anı türlü-türlü kamxalar içinə, da saldım boyuna altın-inci, necik xan oğlununq, içirdim da yedirdim anı barça süt bilə, da xaymax bilə, da çiybal bilə, da yuxlatır edim anı xaraxuşnunq da kügürçinninq moxundan yastıxlar üstünə anqar dirə ki, boldu 7 yaşına.

    Mundan sonqra başladım anqar övrətməgə bitikni, esni u axılnı, dünyaninq bilməxin, kimlər ki yaxşılıxka utrudur, alarğa cuap da söz. Kündüz u kecə tıyılmadım övrətməxtən, toydurdum anı es u axıl bilə, necik kimesə suvdan u ötməktən toyğay. Dağı da mundan sonqra ündədi meni xan xatına da ayttı alay ki:

    Uslu Xiqar, köriyirmen seni ki, xartayıpsen. Sendən sonqra kim tügəllisər cardarlıx bilə da es u axıl bilə menim xanlıxımnınq kerəkin? Men asrı xayğurıyırmen bu iştən.



    Ayttım:

    Xanım, sen xayğurma. Bardır menim oğlum ki, dağı cardar uslu da axıllıdır mendən esə.



    Ayttı xan:

    Keltir alnıma ki, köriyim.



    Keltirdim da turğuzdum xannınq alnına. Kördü xan, da biyəndi, da ayttı ki:

    Alğışlı bolğay bu oğlannınq künləri ki, Xiqar kendininq tirlixinə turğuzdu oğlun alnıma, kendi tınçlıxta bolğay! Andan sonqra yügündüm xanıma, aldım oğlumnı da bardım palacıma. Bu türlü aytır edim övrətkəndə Natan atlı oğluma.

    Oğlum, ne ki işitsənq xan, biy eşikinə, anı yürəkinqə tut, kimsəgə açma, baylını, möhürlüni çeşmə, çeşkənni baylama da, ne ki işitsənq, alani etmə da aytmağın.

    Oğlum, közünq açıp, körklü xatın körsənq, kiyinişli da bezövlü, bolmağay ki anqar suxlanğaysen. Egər tirlikinqni barçasın da bersənq, azğına suxlanğanınq bolur, yoxesə alırsen Tenqridən nalətləməx da adamlardan, anınq üçün ki xatın kişi oxşar bir körklü kerezmanğa, ol kerezmannınq içi toludır sövəklər bilə da sasımax bilə ölününq.

    Oğlum, oxşama badəm terəkinə ki barça terəklərdən çiçəklənir da yemişin barça terəklərdən sonqra berir, yoxesə oxşa xabaxka ki sonqğuda çiçəklənir da yemişin burun berir.

    Oğlum, yaxşraxtır esli adam bilə taş taşıma, ne ki essiz adam bilə çağır içmə.

    Oğlum, eslilər bilə essiz bolma da essizlər bilə esli bolma.

    Oğlum, cəht et axıllılar bilə axıllı bolma, neçik alar, bolmağay ki, anızkamlarğa da essiz adəmilərgə sınqar bolmağaysen ki, seni də essiz da anzkam ündəgəylər.

    Oğlum, yaxşrax çağırınqnı tökkəysen, ne ki essizlər bilə da anzkamlar bilə içkдysen ki, bolmağay alar seni nalətləgəylər.

    Oğlum, bolma asrı tatlı ki, seni yutkaylar, da ni asrı leği ki, tükürgəylər, yoxesə bol ivaş da tözümlü barça yaxşı xılınğanınqa, da yürügəninqə, da barça işinqə.

    Oğlum, necə ki etikinq ayaxınqadır, baskın tegənəkni da yol aç ayaxınqa.

    Oğlum, xoca oğlu yılan yedi – ayttılar ki, hakimliktir anqar; yarlınınq yedi esə – ayttılar, açlпxtan yedi. Anınq üçün ki seninq ülüşünqnü yegin, da xatınınqnınq sınqarına köz xoyma, ne malına, ne Tenqridən xorxusuz adam bilə, ne eldən uyalmas kişi bilə yolğa çıxma, da ne ötmək tə yemə anınq kibik bilə.

    Oğlum, körsənq, duşmanınq yıxılıptır, külmə da masxara etmə anı: egər tursa, sanqa yaman etər.

    Oğlum, söv atanqn da ananqnı ki, toğurdu seni, da almağaysen alarnınq xarğışın, zera Tenqrininq, da atanınq, da ananınq alğışı birdir, necik alğışı, alayxarxışı ki, sen də süvüngəysen seninq oğlanlarınqdan.

    Oğlum, yaman oğul yıxılır kendininq yamanlı xına körə, da yaxşı oğul turar kendininq yaxşılıxına körə.

    Oğlum, yuvuxlanma yaman u harsız xatınğa, da pampasel etkəylər dayma seni, nalətləməgəy da ayblamağay, da axçanqnı yegəy. Anınqkibiktən xaç.

    Oğlum, tüvüştən, ögüttən ayama oğlunqnı. Tüvüş alaydır oğlunqa, necik bir hnoynu yayğaysen baxçada. Dağı da ne türlü möhür xazna üsnə, ol türlü igidir tövüş oğlunqa. Egər ki kündə 1 də, 2 də tayax bilə ögütləsə, andan ivaşlanır da andan ölməs. Egər xoydunq esə oğlunqnu kendi erkinə, oğru bolur, da eltərlər anı

    asma ya kesmə, da bolur sanqa ölgincə zal, heç esinqdən ketməs.

    Oğlum, övrət oğlunqnu açlıxka da susamaxka ki, öktəmlik bilə keçirməgəy künlərni kendininq. Duşmanınqdan söz aytsalar, yöpsünməgəysen, anınq üçün ki seninqkin də anqar aytarlar.

    Oğlum, duşmanınq bar esə, yoldaşsız yolğa çıxma. Bolmağay ki duşmanınq saxlağay yolunqnu da sen vağtsız ölgəysen.

    Oğlum, bolmağay ki aytkaysen: «Menim biyim essizdir, da men eslimen»,– da sen seni öggəysen, yoxesə tözgin anınq essizlikinə da uslularğa yuvuxlanğın sen ki, özgələr seni öggəylər.

    Oğlum, heç kimsəgə yaman aytma da biyinq alnına köp sözlü bolma ki, adamlar alnına uyaltmağay seni.

    Oğlum, xaçan sadağa bersənq, yarlını acıtma: bergəninq Tenqrigə xabul dügüldür.

    Oğlum, salma xayğunı da yığlamaxnı, da ança da bazıp barma toyğa ya fərəhlikkə, zera köp türlü alnımızğa ölüm bar da köp türlü porcank.

    Oğlum, xaysı ki altın yüzük seninq dügül, anı barmaxınqa xoyma, da xaysı ton-oprax seninq dügül, anı kiymə, da ol at, xaysı ki seninq dügül, atlanma, ki kültkü bolmağaysen.

    Olum, egər aç esдə, da xaysı ki ötmək seninq dügül, anı yemə, sunmınça.

    Oğlum, ol adam ki, sendən küçlüdür, anınq bilə kürəş tutma da anqar utru bolma, bolmağay ki, yıxıp seni öldürgəy.

    Oğlum, ne ki yaxşı-yaman işitsənq, anı yürəkinqə saxla: Tenqridən sanqa yaxşı bolur, da artar seninq tirlikinq.

    Oğlum, egər övünq biyik, uzun esə 7 xulaç, boyunqnu egip kir.

    Oğlum, alma ulu ölçöv bilə, da bermə kiçi ölçöv bilə, da aytma ki: «Aslam ettim». Anınqkini Tenqri arttırmas da öcəşir, da sen aç tas bolursen.

    Oğlum, yalğan ant içmə ki, künlərinq eksilməgəy: yalğançınınq künləri eksilir.

    Oğlum, Tenqrininq buyruxuna dayma xulax xoy da eski duşmandan xorxma: Tenqrininq buyruxu yaxşı adəmigə taş xaladır.

    Oğlum, oğlanlarınqnınq köp bolğanına süvünmə da eksilgəninə köp yığlama da köp xayğurma.

    Oğlum, oğlanlar da mal Tenqrininq berməxidir, evet ki xoca yarlılanır, da yarlı xocalanır, da aşaxlanğan biyiklənir, da biyikləngən aşaxlanır.

    Oğlum, egər sınqarınq xastalansa, aytma ki: «Ne etiyim anqar?» – yoxesə bar ayaxınq bilə xatına da kör közünq bilə, xastanı sorsanq, artıxtır altından- kümüştən esə ki bergəysen.

    Oğlum, yarğuda oltursanq, orunc alma altın ya inciѕi, bu egirlik bilə könünü egri etmə, yoxesə törəni könü et, da könününq xanın töktürdьnq esə, seninq də tökərlər.

    Oğlum, saxla tilinqni yaman sözdən, közünqnq yaman baxmaxtan, az nemə də oğurladınq esə, ölüm birdir.

    Oğlum, itlik etmə sınqarınqnınq xatını bilə, sonqra özgələr də

    seninq sınqarınqa tüşərlər, da ölginçə bolur sanqa nalətləmə.

    Oğlum, bolmağay ki, alqaysen kendinqə tul xatunnu nögər. Kim bilir, arada nemə talaş boldu esə ol burungi eyəsin anqar. Da sen xayğurup küstünürsen.

    Oğlum, egər ki sanqa Tenqridən ne türlü porcutiun yoluxtu esə, bolmağay ki yanqılıp cıckuhel bolğaysen ki, dağın yaman tınsızlıx yeberməgəy da vaxtsız dünyadan keçirməgəy, yoxesə ne türlü də Tenqridən kelsə, şükürlü bol, zera şükürlü ağız Tenqrini borçlu etər.

    Oğlum, sövmə oğlunqnu artıx xulunqdan, esə bilməssen ki, xaysı kerəkli bolur sanqa.

    Oğlum, dayma sen seninq esinq bilə yaxşı sağışla da xartlarnı hörmətlə ki, hörmətləngəysen Tenqridən da sanqa yaxşı bolur.

    Oğlum, igit vaxtna öktəm bolma ki, igit vaxtınqa tas bolmağaysen.

    Oğlum, bermə sınqarınqa ki, ayaxınqa baskay, bolmağay ki, boyunqnu da baskay.

    Oğlum, kimsə bilə yarğu alnına tursanq, bolmağay ki, yürəklənip sözləgəysen, yoxesə ne ki sözləsələr, tatlılıx bilə cuap bergəysen – bu yarğunu anınq üsnə yıxarsen.

    Oğlum, egər Tenqridən nemə xoltxa etsənq, əvəl anınq buyruxu tibinə bol, da ne bilə oruç bilə, alğış bilə andan xoltxa etsənq, sonqra tügəllər Tenqri xoltxanqnı seninq.

    Oğlum, yaxşıraxtır ki, atınqnı dayma yaxşı çıxarğaysen, yoxesə ki sen seni körk aytkaysen: tonlar bilə körk keçövlüdir, yoxesə yaxşı at xalır menqi.

    Oğlum, yaxşıraxtır soxur köz bilə, ne ki soxur es bilə: soxurlux bilə terçə övrənir yürüməxni yolununq, yoxesə soxur es bilə salır könü yolnu da barır kendi erkinə.

    Oğlum, yaxşıraxtır yarlılıxnı yıxmağa, ne ki xocalıxnı saçmağa.

    Oğlum, tergəgin seninq süzünqnü yürəkinq bilə da andan sonqra çıxarğın sözünqnü ağzınqdan. Egər bu işni bulay etsənq, barçasına tatlı bolursen.

    Oğlum, kimesədən yaman söz işitsənq, anı Yürəkinqə tut 7 xarış: ol yaman ölər da yaxşılıxka xaytar.

    Oğlum, heç neməgə külmə: ol külməxtən talaş bolur, da ol uruştan ölüm bolur.

    Oğlum, yalğan söz da yalğançılıx alay ağırdır, necik xorğaşın; az kündən sonqra yoğarı minər, necik terəkninq yapraxı.

    Oğlum, ayt seninq kiçi sağışınqnı dostunqa. Egər ol seninq sağışınqnı alani etməsə, bolursen anqar ulu sağışınqnı da aytmağa da anı inamlı, könü dost bolursen tutmağa.

    Oğlum, dayma boluşuçı bol, xanlar, biylər alnına seninq krisdanlikinqə söz bilə da axça bilə alay tut ki, anı aslannınq ağzından xutxarısen, da ol sanqa haybattır da park.

    Oğlum, egər duşmanınq kelsə ayaxınqa boşatlıx xolma, boşat anqar, da yürəkinq bilə kül, da teninq bilə fərəhlan, da yöpsün anı.

    Oğlum, xayda seni ündəməsələr hörmətləp, anda barma, da kimesə sendən söz sormasa, anda cuap bermə, da ol, axın suv kibik, buzlamıyır ança, da bazıp yürümə ayaxınq bilə; bolmağay ki, vaxtsız tas bolğaysen.

    Oğlum, sınağın oğlanlarınqnı açlıx bilə, da susamax bilə, da miskinlik bilə, da eski bazıx tonlar bilə: egər tözümlü esə, ber tirlikinqni xoluna.

    Oğlum, xaçan seni hargga ündəsələr ya toyğa, cəht et barça sınqarınqdan burun çıxkaysen da yənə 2-inçi barmağaysen: Tenqridən yaxşı at alırsen da tövüş almassen başınqa.

    Oğlum, egər yarlı esənq, na sınqarlarınq arasına alani etmə ki, ayblanmağaysen da sözünqə də xulax xoymaslar.

    Oğlum, seninq sırınqnı, yapuxunqnu xatınınqa açma, anınq üçün ki xatın kişi sır saxlamastır, alani etər xardaşlarına, uruğkökünə, da seni tabalarlar.

    Oğlum, içkili bolsanq, saxla tilinqni köp sözləməxtən: sanqa yaxşı bolur, da uslu ündəlirsen.

    Oğlum, kimsəgə kləsənq tirlikinqni berməgə, bitiksiz, möhürsüz, tanıxsız bermə: berdinq esənq, tanar, da sen xayğurup hayıfsınırsen tirlikinqni.

    Oğlum, yaxş dostundan yıraxlanma: egər yıraxlandınq esə, ya taparsen anınqki dost, ya tapmassen.

    Oğlum, yaxşıraxtпr ki, seninq tirlikinq oğurlanğay, ne ki üstünqə oğurlux tapulğay.

    Oğlum, kimgə ki Tenqri beriptir, sen anı hörmətlə, da xartlarnı körsənq, börkünq çıxar da tur ayaxınq üsnə anınq alnına da sıyla anı.

    Oğlum, barlı-tirlikli adamğa paxıllıx etmə ya akahlıx: kişininq közün nemə toydurmas, tek toprax.

    Oğlum, xınamxoslux etmə, zera ki yaxşılıx u tirlik u mal Tenqridəndir, da yarlılıx keldi esə, arada yürügənni sökərlər.

    Oğlum, yığla da barma dostunq övinə, kirip çıxma: sonqra acızlanıp sökər də seni.

    Oğlum, it ki salğay kendi eyəsin da artınqdan kelgəy, taş al da ur, ki artınqdan kelməsin.

    Oğlum, yaxşıxılınğan adam da aruv yürəktən alğış etkən xabuldır Tenqrigə, da uyattan xorx, necik Tenqridən.

    Oğlum, yaman sağış da yürəkkə çıxkan eski duşmandır, da tözümlük fundumentidir xartlarnınq da beklikidir dinninq.

    Oğlum, söv könülüknü da yalğannı heç et, dayma xulax xoy Tenqrininq buyruxuna da eski duşmandan xorxma: Tenqrininq buyruxu yaxşı adəmigə taş xaladır.

    Oğlum, yaman u yalğançı adəmidən xaç, zera akahlıx da barça yaman nemə yalğançılıxtan toğar.

    Oğlum, yarğunu sövmə: egər utsanq, egər utmasanq duşmanınqnı, evet ki Tenqrininq yarğusundan xorx.

    Oğlum, kim ki könüdir, esi bilə yarıxlı günəştir; da kim ki öcəir yürəki bilə da öpkə süvər saxlama, ol adam tamuxnunq xaramğuluxuna oxşar; da kim aruv, açıx könqüllüdür, ol adam sadağaçıdır; da kim ki akahdır, egər barlı esə də, essizdir.

    Oğlum,cimrininq üvünə kirmə, kirsənq də, keçikmə, zera tirlikinqdən boş bolursen.

    Oğlum, sınqarınqnı pambas etmə egər yıraxtın, egər yuvuxtun, zera yaman söz tercə da tezindən yetər, da alarnınq arasına talaş bolur.

    Oğlum, Tenqri buyuruptır çağırnı fərahlik üçün, yoxesə yaman yerdə, kerəksiz yerdə yaxşıraxtır nemə yaman içkəysen, ne ki içki.

    Oğlum, ol türlüdir esirik adam, ne türlü ki ox kirgəy burnununq içinə: özgəgə tiyməy – tek kendininq tebəsinə.

    Oğlum, cimri adam ol türlü sağışlar kendininq esinə ki: «Men bağatırmen, da küçmen, da ne ki sözlərmen, axıl, us bilə sözlərmen». Anı bilməstir ki, yoluxur anınqkibik esli kaç adəmigə ki, tutkaçox xolundan, yergə urar da öldürür.

    Oğlum, körsənq duşmanınqnı ki, yatıptır, sen anı xayğur, anınq üçün ki dost etərsen sanqa; egər ki kültkü etsənq, tursa, sanqa yaman etər.

    Oğlum, asrı esirik adam sağışlar ki, yer birgəsinə aylanır. Anı bilməs – başı aylanıyır, zera ki yerdir barça yemişlərninq anası; ol türlü artıxsı içməxtir barçaa yamannınq anası: titsinmiyin yamanlıxka salır, da yarlığamıyın öldürür adəmini, da keltirir da oxşatır canavarğa.

    Oğlum, xaç adəmi üçün yük bolmaxtan: egər yük boldunq esə, alay tut ki, tusnaxını berdinq anqar; egər vaxtına bermədinq esə, saxalınqnı 1-1 yulxarlar.

    Oğlum, yalğançı bolma. Egər seni 1 sahat yalğançı taptılar esə, könü də sözləsənq, yalğançı sağışlarlar, da inanmaslar, da barça yerdə yalğançı aytsarlar.



    Xaytıp Xiqar ayttı uslularnınq axılın Natanğa, xardaşı oğluna. 4 iş bar ki, adamnınq közününq yarıxın arttırır: əvəlgi - baxkay ertə çiçəklər üsnə; 2-inçi – yalan ayax yürügəy yəşil üsnə; 3-ünçi – axın suvda yürügəy; 4-ünçi – yolçunların körgəy yıraxtagilərin. Xaytıp 4 işlər ki, adam oğlun semirtir: burungi – kiyiniş; 2-inçi – yaxş söz işitkəy dayma; 3-ünci – kendininq oğlanları bilə da xul-xutanı bilə sövöklü tirilgəy; 4-ünçi – nemə yaman söz işitsə, işitməmiş bolsun.

    Yənə 4 işlər ki, adam oğlu kendinə hörmət keltirir: dayma yaxşı sözь, miskinlik etkəni, da eksiklik sözləgəni, da (61r) uyalganı uludan-kiçidən. xaytıp 4 iş bar ki, adamnınq yüzününq suvun ketərir: burungi ki, aşıx bolğay yaman xatınğa; 2- inçi ki, köp sözləgəy da aytkay ki: «Menim kibik kimesə sözləmə bolmas da bilməs»; 3-ünçi ki, yaxşılarnınq sözü arasına kirgəy da urup buzğay; 4-inçi ki, aytkay: «Bilirmen», – da yalğan sözləgəy.

    Yənə sordular uslu Xiqarğa ki, nedir bu dünyada tatlı. Ayttı Xiqar:

    Yüznünq uyatı. Kimninq yüzününq uyatı bar, ol tatlıdır, zera ki barça nemə harsızlıxtan toğar. Budur menim ögütüm, xaysı ki men, Xiqar, ayttım menim xardaşım oğluna Natanğa. Da men bilmədim – menim ögütümnü heç etti da tozdurdu, neçik topraxnı yelgə utru. Başladı yamanlama xanğa da barça malımnı, xaznamnı, tirlikimni başladı tas etməgə, xullarımnı öltürməgə, xaravaşlarımnı uyatlama, ança ki menim Apesdan atlı xatınıma da xol salma klədi ki, anı kiçidən östürdü da eskə keltirdi. Bu ilgəri etkəndən sonqra manqa bardım men xanıma, da anqlattım Natannınq yamanlıxın, da ketərdim xatımdan, da ayttım:

    Dağın seninq erkinq yoxtur menim tirlikimə. Dağı yaman başladı meni xanğa yamanlama ança ki, başıma keltirdi ki, xan buyurdu ki:

    Eltinqiz da kesinqiz Xigarnı. Da ol kişilər da calatlar menim tuz-ötməkimni unutmadılar. Çöküp, da xoltxa ettim, da ayttım:

    Bardır mendə bir adam manqa oxşaş, da ölümlü iş etiptir. Anınq başın kesinqiz menim üçün da meni saxlanqız. Kerək bolğaymen 1 kün menim xanıma.

    Xiqarnı saxladılar da kişini kestilər. Xanğa xabər bardı ki, Xigar kesildi. Asoresdan ulusu xayğuğa tüştü. Kettilər ulustan da paravon xanğa berindilər. Işitti paravon xan ki, Xiqar kesildi. Ulu elçilər yeberdi Senekarem xanğa ki, yeber manqa anınqki adam, ki ne ki sorsam, cuap bergəy, da ne türlü adam, ki uslu da axıllı bolğay ki, ne türlü avadanlıx aytsam, manqa tüzgəy. Senekarem xan ündətti ulu biylərin da sarnattı bitikni. Ayttı xan:

    De, bu işkə kim cuvap berir?



    Ayttılar:

    Xanım, kimesə bolmas bu işkə cuvap bermə, tek Natan ki, Xiqardan övrəndi barçanı.



    Ündətti xan Natannı da ayttı:

    Bolurmısen bu işkə cuap bermə?



    Ayttı Natan:

    Men – dügül. Yoxesə menimki 1000 də bolsa, bolmas munqar cuap bermə.



    Andan sonqra xan hayıfsındı Xiqarnı kendininq biyləri bilə, xorxup paravon xandan ki, ulu çerüv bilə kelməgəy üsnə. Da ayttı Senekarem xan:

    Kim ki manqa Xiqarnı turğuzğay edi, yarım xanlıxımnı anqar berir edim!



    Keldi Apusmak atlı biy da ayttı:

    Menqi tiridir Xiqar! Necik ayttı, bardı, da keltirdi tezindən Xiqarnı, da turğuzdu xannınq alnına, da Xiqar ölü çireyin alıp edi.



    Kördü xan, da asrı süvündü, da ayttı:

    Alğışlıdır Tenqri ki, bügün Xiqarnı ölüdən turğuzdu!



    Yeberdi anı xan ki:

    - Bar, arın, da yuvun, da semir, da 40 kündə dirə kerəksen manqa.

    Xaçan ki 40 kündən sonqra keldim xan xatına, ayttı xan:

    Sen menim alafımnı işittinqmi – manqa ne elçilər keldi paravon xandan?



    Ayttım:

    - Xanım, men barıyım boyum bilə da tüziyim bu işlərni barça.

    Bardı, da tüzdü, da yasadı. Da keldi ulu süvünclük bilə da ulu başxışlar bilə paravon xandan Senekarem xanğa. Xan utrusuna çıxtı ulu biyləri bilə. Xaytıp keldilər, kimlər xaçıp edilər: işittilər ki, Xiqar tiridir. Andan sonqra ayttı xan:

    Ne klərsen, sanqa beriyim.



    Ayttı:

    Xanım, sendən nemə kləmən, tek manqa xardaşım oğlun Natannı ber.



    Xaçan berdi manqa Natannı, ayttım xuluma baylama stolpka. Ançax dağın köp aytmaxtan sonqra1 söz aytır edim, da xulum xamçılar edi. Ayttım:

    Oğlum, Tenqrim menim saxladı meni menim anmeğlıxım bilə da seni tas etti seninq yamanlıxınqa körə. Tenqri etkəy seninq da menim aramızğa yarğunı. Ol sahat işitti da çatladı, da ayttım:

    Oğlum, yaxş xılınğan yaxşı tapar, da yaman xılınğan yaman tapar. Da kim kimgə çuğur xazsa, kendi tüşər. Yaxşılıx yaxşılıx bilə tügəllənir, da yamanlıx yamanlıx bilə tügəllənir.

    Bügüngə diyin cəht etsin oğul atanınq-ananınq alğışı alğay da könülük bilə yürügəy, ammen.
    Албанский псалтырь

    (Крак. № 3546/ІІІ)



    [Псалом] 1

    1Sandır ol kişigə ki, barmadı kenqəşinə

    Dinsizlərninq, yoluna yazıxlılarnпnq turmadı, da oltur ğuçına törəsizlərninq ol olturmadı.

    2Yoxsa törəsinə Eyəmizninqdir erki anınq, da törəsinə anınq sağış etkəy ol kündüz u keçə,

    3da bolğay ol neçik terək ki, tikkəndir aınına suvnunq. Ki yemişin kensininq vaxtına bergəy da yapraxı anınq tökülməgəy; da barça, ne ki də etsə, onqğay anqar.

    4Dügüllər bulay dinsizlər, da ne alay, yoxsa neçik yel ki, toznu arıtır yüzündən yerninq.

    5Bununq üçün turmısarlar dinsizlər yarğuqa, da ne yazıxlılar sağışına artarlarnınq.

    6Zera tanır Biy yolun artarlarnınq, yolları dinsizlərninq taspolğay.


    1Почет человеку, который не ходил на совет безбожных, и не становился на путь грешников, и не сидел в суде беззаконников.

    2Но в законе Господа нашего воля его, и пусть размышляет он о законе Его день и ночь, и будет, как дерево, которое посадили над потоком вод, 3которое своевременно дает свой плод, и листва которого не осыпается, и все, что бы он ни делал, удается ему.

    4Не таковы безверные, не таковы, но они – как пыль, возметаемая ветром с лица земли.

    5Вот почему безверные не устоят на суде, ни грешники в совете праведных.

    6Ибо Господь признает дорогу праведных, а пути безбожных погибнут.
    [Псалом] 2

    Sağmos ekinxi, Cuhutta bu 2-si 1 sanalır.

    1Ne üçün öçəşləndilər gurkçılar da joğovurtlar sağış ettilər boş?

    2Xarşı boldular xanlar dünyada, da biylər yığıldılar bir oğurdan Eyəmiz üçün da Krisdosu üçün anınq.

    3Uvatıyıx bağın alarnınq da salıyıx bizdən xoşulmaxın alarnınq.

    4Ki turur köktə, külgəy alardan, da Biy heç etkəy alarnı.

    5Ol sahat sözləgəy alar bilə öçəşlənməxi bilə kensininq da yürəklənməxi bilə kensininq öçəştirgəy alarnı.

    6Men boldum xan andan üsnə Sionnunq, ari tağınınq anınq,

    7aytma manqa buyruxun Eyəmizninq. Biy ayttı manqa: «Oğlum menim sensen, da

    men bu kün toğurdum seni.

    8Xol mendən, da beriyim sanqa gurkçılarnı jaranklıxka sanqa da buyrux sanqa barça uçların dünyaninq.

    9Kütkəysen alarnı tayax bilə temirdən, neçik sağıtın çölməkçininq, uvatkaysen alarnı».

    10Xaytıp, xanlar, bunп eskə alınqız, ögütləninqiz barçanqız ki, yarğu etərsiz dünyada.

    11Xullux etinqiz Eyəmizgə xorxu bilə da sövününq üz alnına annq titrəməx bilə.

    12Yöp körünqüz ögütün anınq ki, öçəşlənməgəy Biy da taspolğaysiz yollarından toğruluxnunq Zamanına, neçik palaylasa öçəşməxi anınq. San barçasına, kimlər umsanıptırlar Biygə.


    Псалом второй, у евреев эти два считаются одним.

    1Зачем возмутились идолопоклонники, и племена замыслили тщетное?

    2Восстали цари на земле, и князья собрались вместе против Господа и против Христа (Помазанника) Его.

    3«Разобьем оковы их, и свергнем с себя узы их».

    4Живущий на небесах посмеется над ними, Господь поругается им.

    5Тогда скажет им во гневе Своем и яростью Своею приведет их в смятение.

    6Я встал Царем от Него над Сионом, святою горою Его,

    7Возвещать определение Господа нашего. Господь сказал Мне: «Ты Сын Мой; Я ныне родил Тебя;

    8Проси у Меня, и дам идолопоклонников в наследие Тебе и пределы земли во владение Тебе;

    9Ты будешь пасти их посохом из железа; будешь толочь их, как сосуд горшечника».

    10Итак, вразумитесь, цари; научитесь вы все, судящие на земле!

    11Служите Господу со страхом и радуйтесь пред Ним с трепетом.

    12Примите назидание Его, чтобы Господь не прогневался, и чтобы вам не погибнуть на пути праведности тогда, когда гнев Его возгорится. Блаженны все, уповающие на Него.

    1   ...   16   17   18   19   20   21   22   23   24

    Коьрта
    Контакты

        Главная страница


    Письменное наследие Кавказских албан том 1