• ДИФЕРЕНЦИЈАЛНА ДИЈАГНОЗА
  • АНТИМИКРОБНО ЛЕКУВАЊЕ НА ВОНБОЛНИ Ч КИ СТЕКНАТА ПНЕВМОНИЈА
  • Табела 1. Изборот на орален антимикробен третман за вонболнички стекната пневмонија Лек
  • Доза* Забеле ш ки
  • Табела 2 Избор на поцетна интравенска антимикробна терапија за вонболнички стекната пневмонија кај хоспитализиран пациент
  • АНТИМИКРОБНО ЛЕКУВАНЈЕ НА БОЛНИ Ч КИ СТЕКНАТА ПНЕВМОНИЈА
  • ИНДИКАЦИИ ЗА БОЛНИ Ч КО ЛЕКУВА Њ Е
  • ЕБМ Гуиделинес, 17.03.2010, њњњ.ебм-гуиделинес.цом. Упатството треба да се опреснува еднаш на 4 години. Предвидено следно опреснување во 2014г.
  • ИНФЕКЦИИ СО МЅЦОПЛАСМА ПНЕУМОНИАЕ



  • страница15/24
    Дата14.01.2018
    Размер1.81 Mb.

    Prolongirana kaslica kaj vozrasni


    1   ...   11   12   13   14   15   16   17   18   ...   24

    ПНЕВМОНИЈА


    МЗД Упатства

    17.03.2010



    • Основни податоци

    • Етиологија

    • Знаци и симптоми

    • Дијагноза

    • Диференцијална дијагноза

    • Антимикробно лекување на вонболнички стекната пневмонија

    • Антимикробно лекување на болнички стекната пневмонија

    • Индикации за болничко лекуванје

    • Следење

    • Превенција

    • Поврзани докази

    • Референци

    ОСНОВНИ ПОДАТОЦИ

    • Секогаш треба да се посомневаме на пневмонија ако пациентот има акутна болест со главни симптоми кашлица, треска, влошена општа состојба, а особено кај постарите лица со конфузија и влошување на основната болест.

    • Симптомите на пневмонијата и акутниот бронхитис се многу слични, но обично се потешки кај пневмонијата.

    • Лекувањето мора да биде ефикасно против пневмококна инфекција. Другите предизвикувачи мора да се земат во предвид ако за нив постојат клинички или епидемиолошки показатели кои сугериираат за нивното присуство.

    • Парентералните антибиотици се даваат на пациенти со влошена општа состојба или со придружно заболување кое влијае на имунолошкиот систем.

    • Првата доза на лекови пер ос треба да се даде во примарната здравствена заштита.

    • При лекувањето на пневмонијата, амоксицилинот мора да се дава најмалку три пати на ден.

    • Цефалексинот не се препорачува како прва линија на третман кај вообичаената пневмонија бидејки нејзиниот спектар на дејство е премногу широк, а неговата ефикасност против пнеумококи е инфериорна во однос на онаа на амоксицилинот.

    • Ципрофлоксацинот не е соодветен за третман на вонболницката пневмонија поради неговата недоволна ефикасност против пневмококите.

    • Левофлоџацин1-от и моџифлоџацин-от 2се ефикасни против пнеумококите.Меѓутоа, нивната употреба треба да се избегне до моментот кога резистенцијата према пеницилинот постојано се зголемува. Нивната широка употреба, исто така, би го загрозило третманот на инфекциите на уринарниот тракт и инфекциите предизвикани од Грам-негативни бактерии.

    • Околу 30% од пневмококните видови се резистентни на макролиди од постарите генерации, поради што тие не се препорачуваат како единечна терапија. Пневмококната инфекција не може да биде со сигурност исклучена дури и за време на епидемии, каде е јасно дека се предизвикани од Мѕцопласма пнеумониае или Цхламѕдопхила пнеумониае.

    • Ако пациентот е алергицен на пеницилин, во тој случај како антибиотик се препорачува телитромицин3 или доксициклин.

    • Без оглед на одбраниот третман, доколку опоравувањето не се одвива според очекувањата, сите пациенти треба да бидат поставени на понатамошни иследувања и третман.

    ЕТИОЛОГИЈА

    • Микробиолошката етиологија зависи воглавно од тоа:

    • дали пациентот се здобил со инфекцијата во болницата или надвор од неа

    • дали постојат предиспонирачки етиолошки фактори, како на пример, анамнестички податок за аспирација, хронична белодробна болест, имуносупресивна терапија или хируршко лекување.

    • Според податоците од различни извори, најчестиот етиолошки патоген на вонболничката пневмонија е Стрептоцоццус пнеумониае (18%). Понатаму, следи Мѕцопласма пнеумониае (6%), Цхламѕдопхила пнеумониае и Хаемопхилус инфлуензае (4%).

    • Не е можна идентификацијата на предизвикувачкиот микроорганизам врз основа на клиничката слика.

    СИМПТОМИ И ЗНАЦИ

    • Најчести се температура, треска, кашлица, диспнеа и бодежи во градите.

    • Кај постарите лица, најпроминентни симптоми се конфузија, стомачни тегоби, влошена општа здравствена состојба или влошување на основната болест.Повеќето пациенти (30%) немаат треска.

    • Аускултаторно, обично се слушаат крепитации, но наодот може да биде и нормален (во ⅓ од случаите).

    • Респираторната фрекфенција > 26/мин, Леукоцити > 12 џ10 9 / Л и нивото на ЦРП > 110 мг / л се указуваат на тешка клиничка слика .

    ДИЈАГНОЗА

    • Пневмонијата треба да се смета како можна дијагноза кај пациенти со акутна презентација на следните главни тегоби: кашлица, треска, влошена општа состојба, а кај постарите лица, конфузија и влошуванје на основната болест.

    • Првиот дијагностицки чекор е диференцијацијата помеѓу инфекција на долните респираторни патишта (ИДРП) и друга состојба која ги дава горенаведените симптоми.Симптоми на ИДРП се:

    • кашлица

    • пурулентен секрет

    • покачена температура (често повисока од 38,0 ° Ц)

    • покачената температура е отсутна во 20-30% од пациентите со пневмонија на возраст над 65 години.

    • диспнеа

    • визинг

    • болка во градите.

    • Пневмониите биле пријавени 5-20% (во зависност од изворот на податоци) од случаите на долно-респираторните инфекции во примарната здравствена застита..

    • Покрај горенаведените симптоми, во пневмонија треба да се сомневаме и кога:

    • болеста влијае на општата здравствена состојба на пациентот

    • симптомите рапидно се појавиле

    • влошување на симптомите на постоечката инфекција на респираторниот тракт

    • пациентот има дополнителни фактори на ризик (возраст, основна болест).

    • Во отсуство на објективни знаци, веројатноста за постоење на пневмонија обично е многу ниска и нема потреба да се продолжи со рентгенграфија на градниот кош.

    • Рентгенграфија на градниот кош

    • Дијагнозата на пневмонија се потврдува со рентгенграфија на градниот кош.Рентгенграфијата на градниот кош е индицирана секогаш кога постои сомнеж за пневмонија, доколку има можност за тоа.

    • Треба да се определат природата и локализацијата на белодробните инфилтрации.

    • Евиденција за постоење на срцева слабост

    • Отсуството на инфилтрати не исклучуваат пневмонија, доколку клиничката слика и лабораториските наоди се во прилог на пневмонија .

    • По завршување на третманот, потребно е да се направи повторна рентгенграфија на градниот кош, но не пред да поминат 6-8 седмици.

    • Лабораториски тестови

    • Серумскиот ЦРП и крвната слика повеќе го одразуваат степенот на ткивното остетување отколку микробиолошката етиологија. Сепак, ЦРП > 80 мг / л обично укажува на бактериска инфекција, а многу високи ниво на ЦРП - пневмококна инфекција. При толкување на мерењата на ЦРП, треба да се има во предвид фактот дека пневмококната пневмонија може да се развие многу брзо, пред да настапи пораст за вредностите на ЦРП во раните фази на болеста.

    • Ако општата состојба на пациентот е лоша, тогаш се проверуваат серумскиот калиум, натриум, креатинин и гасните анализи (или пулсна оксиметрија ако гасните анализи не се на располагање).

    • При диференцијалната дијагностика, често се потребни: ЕКГ, уринокултура и гликемија.

    • Доколку постои сомнеж за легионелоза или хламидијална инфекција, се определува серумскиот АЛТ и алкалната фосфатаза.

    • Етиолошки тестови

    • Обично не се потребни во примарната здравствена заштита

    • Да се направи хемокултура во два наврати кај пациенти чија состојба е лоша.

    • Синузитисот често ја придружува пневмонијата (ултразвук, доколку е потребно рентгенграфија на максиларните синуси).

    ДИФЕРЕНЦИЈАЛНА ДИЈАГНОЗА

    • Срцева слабост

    • Туберкулоза

    • Белодробен инфаркт

    • Карцином на белите дробови

    • Еозинофилни инфилтрати

    • Саркоидоза

    • Ателектаза

    • Стара сенка

    • Радиациони повреди, несакана реакција на лек или други ретки состојби

    АНТИМИКРОБНО ЛЕКУВАЊЕ НА ВОНБОЛНИЧКИ СТЕКНАТА ПНЕВМОНИЈА

    • Изборот на антимикробната терапија за вонболничката пневмонија е претставен во табелите 1 и 2 .



    Табела 1. Изборот на орален антимикробен третман за вонболнички стекната пневмонија

    Лек




    Доза*




    Забелешки

    Лек од прв избор







    Амоксицилин




    1 г на секои 8 часа, или 750 мг на секои 6-8 часа




    Не е делотворен против Цхламѕдопхила пнеумониае или Мѕцопласма

    Лекови од прв избор за пациенти алергични на пеницилин

    Телитромицин,1




    800 мг еднаш на ден




    Ризик од интеракција со лекови кои се метаболизираат преку ЦЅП3А4

    Доксициклин,




    100 мг два пати дневно




    1. Локалната пневмококна резистенција ја ограничува широката употреба

    2. Не е единствен лек при тешка пневмонија



    Опции при лесна пневмонија кога е потребна ефективност против Цхламѕдопхила и Мѕцопласма пнеумониае .

    Телитромицин,




    800 мг еднаш на ден




    Ризик од интеракција со лекови кои се метаболизираат преку ЦЅП3А4

    Доксициклин




    100 мг два пати дневно




    Зголемувањето на пневмококната резистенција ја ограничува широката употреба.

    Лекови од втор избор

    Моксифлокс

    ацин2





    400 мг еднаш на ден




    Треба да се има во предвид претходното користење на други антимикробни лекови за време на последните 3 месеци (не се













    вклучува третманот на инфекции на уринарниот тракт), патувања во друга земја или постоење на тешка основна болест

    Левофлокс

    ацин3





    500 мг еднаш или двапати дневно, или 750 мг еднаш на ден








    Табела 2 Избор на поцетна интравенска антимикробна терапија за вонболнички стекната пневмонија кај хоспитализиран пациент



    Лек

    Доза*

    Забелески

    * Може да се дава во комбинација со орален макролид или доксициклин со цел да се обезбеди активност против Цхламѕдопхила пнеумониае и Мѕцопласма

    Прва линија на дрога во болничка нега

    Цефуроксим *




    1,5 г на секои 6-8 часа и.в.




    Особено ако дијагнозата за пневмонија е несигурна

    Бензилпеницилин (пеницилин Г) *



    2 милиони ИЕ на секои 4 часа, или 2,5-5.000.000 ИЕ на секои 6 часа и.в.



    За млади и здрави пациенти со лобарна пневмонија и без основните болести

    Лекови од втора линија за хоспитализиран пациент

    Моксифлоксацин




    400 мг еднаш на ден и.в. или пер ос




    Да се премине на пер орална администрациа колку што е можно поскоро

    Левофлоксацин




    500 мг два пати дневно, или 750 мг еднаш на ден и.в. или пер ос




    Да се премине на пер орална администрација колку што е можно посокоро

    АНТИМИКРОБНО ЛЕКУВАНЈЕ НА БОЛНИЧКИ СТЕКНАТА ПНЕВМОНИЈА

    • Ако нема одговор на терапијата после 2-3 дена, да се определи етиологијата, да се додаде макролид на бета-лактамската терапија, да се направи обид за исклучување на компликациите кај хоспитализирани и тешко болни пациенти (плеврален излив, емпием, белодробен апсцес) и да се консултира со специјалист кога е потребно.

    • Да се направи проценка за потребата од кислородна терапија (пулс оксиметрија, гасни анализи).

    • Да се третира дехидрацијата.

    • Да се избегнуваат непотребните антипиретици и антитусици.

    • Да се лекуваат други постоечки болести (срцева слабост, дијабет).

    ИНДИКАЦИИ ЗА БОЛНИЧКО ЛЕКУВАЊЕ

    • Местото на третман се определува откако ке се дијагностицира пневмонијата.Изборот воглавно се прави врз основа на проценетата тежината на болеста и капацитетите кои стојат на располагање за потребниот третман.

    • Успешниот исход на домашната нега зависи од домашните околности и можноста да се добие помош околу секојдневните активности, со оглед на неможноста на пациентот самиот/самата да ги извршува поради тежината на болеста..

    • Врз основа на исходот од хоспитализираните пациенти, студиите ги користат следните четири едноставни критериуми за оценка на степенот на тежина на пневмонијата:

    • конфузија или намалено ниво на свест.

    • респираторна фрекфенција од 30/мин или повеќе

    • систолен крвен притисок под 90 ммХг

    • возраст од 65 години или повеќе.

    • Ако ниту еден од горенаведените критериуми не се исполнети, ризикот од смрт е мал, додека пациентот може да се лекува во домашни услови.

    • Ризикот од смрт се зголемува ако се исполнети три или четири критериуми, при што е потребен итен трансфер во болница.

    • Горенаведените критериуми се наменети за предвидување на морталитетот и не се однесуваат на некои сериозни ситуации каде што на пациентот може да му биде потребна дури и интензивна нега.

    • Кај пациенти на возраст од 50 години или помлади, респираторната фрекфенција ≥ 25/мин и кислородна сатурација ≤ 93% укажува на сериозна болест, бидејки, со помош на нивниот супериорен дишен капациет во споредба со оној на постарите пациенти, тие се во можност подобро да ги компензираат промените индуцирани од пневмонијата. .Покрај тоа, вредностите за ЦРП повеке од 100 мг / Л може да претставуваат знак за сериозна или брзо прогредирацка пневмонија.

    • Кај пневмонијата со лесни симптоми, хоспитализацијата може да биде индицирана доколку пациентот има:

    • повраќање сто го спречува земањето на лекови

    • диспнеа и други компликации

    • проблеми со диференцијалната дијагноза

    • тешка примарна болест

    • имуносупресија

    • незадоволителни домашни услови.

    СЛЕДЕЊЕ

    • Не е лесно поставувањето на дијагноза за пневмонија, а исто така, тешко е да се предвиди текот на болеста.Следењето на пациентот е секогаш неопходно.

    • Интравенска администрација се заменува со лекови пер ос штом пациентот хемодинамски се стабилизира, се јавуваат клинички знаци на закрепнување и пациентот е во состојба да ги голта лековите.

    • Антибиотската терапија обижно мозе да се прекине после 10 дневниот третман, или најдоцна кога ЦРП се нормализира .

    • Рентгенграфијата на градниот кош треба да се следи секогаш кога е потребно, а особено ако пациентот е пушац или е над 40 години возраст.Следењето на рентгенграфијата на градниот кос не треба да биде 6-8 недели пред опоравувањето, затоа сто е потребно извесно време рентгенграфскиот наод да се врати во нормала.

    • Опоравувањето често трае подолго време, така што, согласно тоа, боледувањето треба да се продолжи.

    Превенција

    • Ризичните групи треба да се вакцинираат против инфлуенца.

    • Пневмококната вакцинација се препорачува кај лицата кои биле подложени на спленектомија или кои имаат значајна примарна болест .

    • Прекин на пушењето

    ПОВРЗАНИ ДОКАЗИ

    • Физиотерапијата на градниот кош, како дополнителна терапија за пневмонија кај возрасни, може да не ја намали смртноста или зголеми стапката на излекување (ннд -Б) .

    • Емпириското антибиотско покривање за атипичните патогени се чини дека не покажува предност во споредба со режимот без атипично антибиотско покривање кај вонболнички стекната пневмонија (ннд -А).

    • Суплементацијата со Витамин Ц мозе да има превентивни ефекти кај популации со висока инциденца на пневмонија и може да има терапевтски ефекти кај популации со ниски плазматски нивоа на витамин Ц (ннд -Б)

    • Рутинската употреба на Г-ЦСФ се чини дека е безкорисна во третманот на пневмонија (ннд -Б).

    • Интраплевралната фибринолитичка терапија може да ја намали потребата за хируршки интервенции кај возрасни пациенти со парапнеумонични изливи или емпием (ннд -Б) .

    РЕФЕРЕНЦИ

    1. Бритисх Тхорациц Социетѕ – Цоммунитѕ Ацљуиред Пнеумониа ин Адултс Гуиделине Гроуп. Гуиделинес фор тхе манагемент оф цоммунитѕ ацљуиред пнеумониа ин адултс: упдате 2009

    2. Сеппä Ѕ, Блоигу А, Хонканен ПО, Миеттинен Л, Сѕрјäлä Х. Северитѕ ассессмент оф лоњер респираторѕ трацт инфецтион ин елдерлѕ патиентс ин примарѕ царе. Арцх Интерн Мед 2001 Дец 10-24;161(22):2709-13. ПубМед

    3. Сѕрјäлä Х, Броас М, Сурамо И, Ојала А, Лäхде С. Хигх-ресолутион цомпутед томограпхѕ фор тхе диагносис оф цоммунитѕ-ацљуиред пнеумониа. Цлин Инфецт Дис 1998 Ауг;27(2):358-63. ПубМед

    4. Метлаѕ ЈП, Капоор ЊН, Фине МЈ. Доес тхис патиент хаве цоммунитѕ-ацљуиред пнеумониа? Диагносинг пнеумониа бѕ хисторѕ анд пхѕсицал еџаминатион. ЈАМА 1997;278:1440-1445

    5. Пелег АЅ, Хоопер ДЦ. Хоспитал-ацљуиред инфецтионс дуе то грам-негативе бацтериа. Н Енгл Ј Мед 2010 Маѕ 13;362(19):1804-13. ПубМед

    6. Њоодхеад М, Бласи Ф, Ењиг С, Хуцхон Г, Иевен М, Ортљвист А, Сцхаберг Т, Торрес А, ван дер Хеијден Г, Верхеиј ТЈ, Еуропеан Респираторѕ Социетѕ, Еуропеан Социетѕ оф Цлиницал Мицробиологѕ анд Инфецтиоус Дисеасес. Гуиделинес фор тхе манагемент оф адулт лоњер респираторѕ трацт инфецтионс. Еур Респир Ј 2005 Дец;26(6):1138-80. 2 ПубМед

    7. Броњн СД. Бенефит-риск ассессмент оф телитхромѕцин ин тхе треатмент оф цоммунитѕ-ацљуиред пнеумониа. Друг Саф 2008;31(7):561-75. ПубМед

    8. Мандел ЛА, Њундеринк РГ, Анзуето А, Бартлетт ЈГ, Цампбелл ГД, Деан НЦ, Доњелл СФ, Филе ТЈ, Мусхер ДМ, Ниедерман МС, Торрес А, Њхитнеѕ ЦГ. Инфецтиоус Дисеасе Социетѕ оф Америца/Америцан Тхорациц Социетѕ цонсенсус гуиделинес он тхе манагемент оф цоммунитѕ-ацљуиред пнеумониа ин адултс. Цлин Инфецт Дис 2007;44:27-72. 3




    1. ЕБМ Гуиделинес, 17.03.2010, њњњ.ебм-гуиделинес.цом.

    2. Упатството треба да се опреснува еднаш на 4 години.

    3. Предвидено следно опреснување во 2014г.


    ИНФЕКЦИИ СО МЅЦОПЛАСМА ПНЕУМОНИАЕ

    МЗД Упатства



    02.12.2009



      • Основни податоци

      • Дијагноза

      • Лабораториски испитувања

      • Третман на инфекција со Мѕцопласма пнеумониае

      • Прогноза

      • Референци



    ОСНОВНИ ПОДАТОЦИ



      • Мѕцопласма пнеумониае, една многу мала бактерија, е вообичаена причина за пневмноија стекната во заедница кај деца и млади особи.
    1   ...   11   12   13   14   15   16   17   18   ...   24

    Коьрта
    Контакты

        Главная страница


    Prolongirana kaslica kaj vozrasni