• ОСНОВНИ ЦЕЛИ
  • ЕТИОЛОГИЈА



  • страница20/24
    Дата14.01.2018
    Размер1.81 Mb.

    Prolongirana kaslica kaj vozrasni


    1   ...   16   17   18   19   20   21   22   23   24

    МЗД Упатства

    05.04.2011




      • Основни правила

      • Етиологија

      • Класификација

      • Етиологија

      • Дисеминација

      • Симптоми и наоди

      • Дијагностика

      • Превенција

      • Лекување

      • Следење

      • Прогноза

      • Поврзани докази

      • Референци

    ОСНОВНИ ЦЕЛИ


      • Активна едукација за ризик факторите за белодробен карцином кои пациентите сами можат да ги контролираат вклучувајќи го и откажувањето од пушење, како и поврзаноста со ризик факторите во одредени индустриски гранки.

      • Запознавање на пациентите со ризик факторите за појава на ова заболување и нивно запознавање со можностите и методите за намалување на ризик факторите.

      • За препознавање на ризичните групи:

      • Средна возраст и постари (над 45 год.) пушачи со

        • Кашлица со променета карактеристика вообичаената

        • Хемоптизии

        • Повторувачки пневмонии

        • Губење тежина и намалување на општата кондиција

    • Да се востанови рана дијагноза

    • Да се идентификува белодробен карцином од професионално потекло (пр. азбестоза-поврзан белодорбен карцином)

    ЕТИОЛОГИЈА


    • Пушење

      • Во 90% од случаите пушењето предизвикува рак

      • Пасивното пушење е исто така ризик фактор за белодробен карцином

      • Белодробниот карцином кај непушачи е обично аденокарцином

    • Азбест

      • Околу 10% од случаевите на белодробниот карцином се предизвикани од азбест.

      • Пушачите експонирани на азбест имаат околу 100 пати поголем ризик во споредба со неекспонираните непушачи.

    • Други

      • Арсеник, хром, никел (професионална експозиција).

      • Радијација (радон).

    КЛАСИФИКАЦИЈА

    • Неситноклеточен белодробен карцином

      • Планоцелуларен карцином (35%); во опаѓање.

      • Аденокарцином со неговите подтипови (40%), бронхоалвеоларен карцином; во пораст.

      • Крупноклеточен анапластичен карцином (5%)

    • Ситноклеточен карцином (20%)

    ДИСЕМИНАЦИЈА

    • Локална и регионална дисеминација

      • Во друг лобус од истото белодробие, во другото белодробно крило

      • Во хиларните, медиастиналните, клавикуларните или аксиларните лимфни јазли.

      • Директна инвазија во медиастинумот, големите крвни садови, ѕидот на градниот кош, перикардот, плеврата, прешлените или ребрата и брахијалниот плексус.

    • Дисеминација во екстраторакални регии

    • Во мозокот, коските, црниот дроб и супрареналните жлезди

      • Ситноклеточниот карцином се шири во многу ран стадиум или локално, или во екстраторакалните регии, такашто болеста е веќе дисеминирана во време на дијагнозата. Ако ситноклеточниот карцином е ограничен само на едната страна од градниот кош, тогаш се смета дека е локализиран.

    СИМПТОМИ И НАОДИ

    • Главни симптоми и нивна преваленца

      • Кашлица или променета кашлица 60%

      • Хемоптизии 27%

      • Болка (торакална или екстраторакална) 34%

      • Диспнеа 46%

      • Губиток на апетит, слабеење 56%

    • Наоди

      • Засенчување на белите дробови на ртг. графијата со или без зголемени лимфни јазли во хилусите и/ или медијастинумот.

      • Зголемени лимфни јазли на вратот, клавикуларните јами и и/ или аксиларните.

      • Метастази ( мозок, коски, белодробие, црн дроб, супрареналки)

    ДИЈАГНОЗА

      • Најважното испитување на раниот стадиум е радиографијата на градниот кош.

      • Дури и ако радиографијата на градниот кош е интерпретирана како нормална, пациентите мораат да бидат упатени на пулмолог со цел да се направи компјутеризирана томографија1 и бронхоскопија2 ако има силен сомнеж за белодробен карцином (пр. хемоптизии кај пушач без суспектна инфекција)

      • Најважна диференцијална дијагноза со оглед на хемоптизиите се бронхиектазиите и белодробниот тромбоемболизам, како и туберкулозата и атипичните микобактериски инфекции, коишто клинички или радиографски може да наликуваат на белодробен карцином.

    ПРЕВЕНЦИЈА

    • Младите луѓе не смеат да почнат да пушат

    • Пушачите мора да се откажат од пушењето.

    • Заштита од изложеноста на азбест и другите познати професионални карциногени.

    • Предупредување на населението против пасивното пушење.

    ЛЕКУВАЊЕ

      • Изборот на лекување и заснован на клеточниот тип и клиничката распространотост на болеста (ТНМ стадиум).

      • Општата кондиција на пациентите (ЊХО 0-5) влијае на изборот на терапијата.

      • Примарната терпија на нераширениот неситноклеточен белодробен кацином (25%од случаите) е хирургијата (ннд-Ц): ресекцијата на белодробен лобус или пулмектомија. Радикалната хирургија е можна кај 25% од овие пациенти. Во случај на локо-регионално проширување (25%) , кај пациентите се дава комбиниран модалитет на режими што ги опфаќаат сите форми на терапија; ( на пр. хемотерапијата (ннд -А) може да биде дадена пред операцијата (ннд -Ц) или симултано со радиотерапијата (ннд -Б)..

      • Ако болеста е распространета (50%), како прва линија на терапија е хемотерапија(ннд-А) како комбинација на два цитостатика(ннд-А). Ако болеста потоа започне повторно да прогредира, може да се даде втора линија на хемотерапија) кај оние пациенти коишто се во добра кондиција. Само неколку од пациентите со распространета болест можат да имаат корист од новите молекуларно оринетирани лекови (на пр. инхибитори на епидермален фактор на раст). Како и да е, не постои знаен куративен третман за распространет облик на белодробен карцином.

      • Примарното лекување на ситноклеточниот белодробен карцином е цитотоксична хемотерапија (ннд-Ц). Само ретко може да се комбинира со хирургија (4% од случаи). Примарниот третман на болеста којашто е ограничена на едната половина од градниот кош е хеморадиотерапија, на пр. цитотоксична хемотерапија и радиотерапија се даваат симултано (ннд-А), или хемотерапијата и радиотерапијата може да се дадат последователно.

      • На пациентите со распространета болест им се дава хемотерапија. Радиотерапија се користи само за палијација, на пр. при постоење на метастази на коски.

      • Профилактичката радиотерапија на мозокот се дава на оние пациенти кај кои ќе се добие комплетен одговор на примарната терапија, со оглед на тоа што метастазите во мозокот се многу чести при овој тип на карцином.

      • Симптоматско лекување кај пациентите со белодробен карцином.

    СЛЕДЕЊЕ

      • Користа од систематското следење е несигурна кај сите пациенти со белодробен карцином. Следењето има значење само ако активен третман може да се обезбеди во случаи на можна рекурентност на болеста. При следењето, се обрнува внимание на рекурентност или прогресија на болеста; може да има влијание и во имплементирањето на добар симптоматски третман.

    • Најважните параметри треба да бидат следени:

      • Аускултација на белите дробови, палпација на лимфните жлезди, рендгенграфија на градниот кош,

      • Општиот статус, губиток на тежина

      • Не постои доказ за применливоста на туморските маркери во раната фаза на дијагнозата, и само ретко има од нив корист при следењето. Туморските маркери ги вклучуваат карциноембрионскиот антиген (ЦЕА) при аденокарцином и неурон-специфичната еноласа (НСЕ) при ситноклеточниот белодробен карцином, но обата се несензитивни и неспецифични.
    1   ...   16   17   18   19   20   21   22   23   24

    Коьрта
    Контакты

        Главная страница


    Prolongirana kaslica kaj vozrasni